Proszę.
Panie Lennington, dzwoni do pana Srikant Tiwari z NIA w Indiach.
Proszę połączyć.
Dobrze. Dziękuję.
Połączenie z Islamabadu.
Łączę pana z Bruce'em Lenningtonem w Islamabadzie.
- Cześć, Bruce. - Witaj, Srikant. Kopę lat. Co u ciebie?
W porządku. U ciebie?
Też. Co się dzieje?
Mam kogoś, kogo tak bardzo szukasz.
- Zamieniam się w słuch. - Faizana Ahmeda.
Mów dalej.
Mam jego numer i miejsce pobytu.
To na pewno Faizan?
Nie mam wątpliwości.
Gdzie teraz jest?
Gdzieś w prowincji Zhob w Beludżystanie.
Masz dokładne współrzędne?
Jeszcze nie. Ale je zdobędę. Chcę od ciebie czegoś w zamian.
Czego?
Chcę z nim porozmawiać osobiście.
To...
Nie wiem, czy da się to zrobić,
jeśli go złapiemy, nie będę mógł zabrać go do Indii.
Jeśli góra nie przyjdzie do Mahometa...
Dobra, jaki mamy plan?
Dwa słowa. Dżochar Dudajew.
Myślisz, że się uda?
Dżochar Dudajew był czeczeńskim rebeliantem.
KGB złapało go dzięki podobnej akcji.
Myślisz, że ten plan zadziała?
Jeśli będziemy mieli szczęście.
Chwila. Tak, Zoya?
Techniczni przerobili próbkę głosu,
przesłali nam próbkę.
Co o tym sądzisz?
Może zadziałać, choć będzie ciężko.
Próbka była bardzo mała. Przydałaby się nieco większa.
Mamy, co mamy. Nie ma czasu. Wyślij to!
W porządku, wysyłam. Powodzenia.
Dziękuję, Zoya.
To sześć kryjówek w pobliżu współrzędnych, które otrzymaliśmy.
Może chować się w którejkolwiek. Właśnie namierzamy wszystkie.
Przekierowuję obraz na monitory. Mamy oddziały taktyczne
w pobliżu każdej z kryjówek. Przyjąłeś?
Na pewno jest w którejś z nich?
Taką mam nadzieję. To jedyne miejsca, z których korzysta generał Ansari.
- W porządku. -Jak to wygląda u ciebie?
Korzystając z próbki głosu z rozmowy
Sajida z Faizanem, udało nam się stworzyć jego profil głosowy.
Powinno wystarczyć.
Puść to.
Pokój z tobą, bracie. Nie słyszę cię.
Zbyt czyste. Dodaj nieco szumu.
Pokój z tobą, bracie. Halo? Nie słyszę cię.
Zasięg jest słaby.
Bardzo dobrze. Puść to. Bruce, jesteśmy gotowi.
Zrozumiano.
Łączę.
- Dobrze. - Uwaga...
Oddział pierwszy w gotowości.
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE
Spróbuj jeszcze raz.
- Nie udało się. - Próbuję znowu.
Halo?
Pokój z tobą, bracie.
I wzajemnie, Sajid. Wszystko gra? Skąd masz ten numer?
Halo? Nie słyszę cię.
- Zasięg jest słaby. - Puść.
Halo?
Halo? Nie słyszę cię.
Wyjdę na taras. Wewnątrz mamy słaby sygnał.
Skupcie się.
Dalej.
Bruce, widzisz go?
- Gdzie on jest? - Czekam na potwierdzenie celu.
Halo? Bracie...
Teraz mnie słyszysz?
Puść.
- Halo? Nie słyszę cię. - Halo? Sajid?
- Mamy coś jeszcze? - Nie.
- Halo? Sajid? - Chuj z tym. Niech leci zapętlone.
Nie słyszę cię.
- Gotowi. - Nie.
- Halo? Bracie? - Halo?
- Nie słyszę cię. -Sajid?
Zasięg jest słaby.
Jest. Przybliżyć.
- Przybliżam... -Halo?
- Nie słyszę cię. -Sajid?
Halo? Nie słyszę cię.
Jesteś w czeluściach piekielnych?
Cel namierzony.
- Srikant? - Tak?
Mamy go.
Tak!
Cholerny idiota.
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ ÓSMY - WYPOWIEDZENIE WOJNY
BIURO PREMIERA - ISLAMABAD - PAKISTAN
O co chodzi z tym Faizanem?
Ukrywał się tuż pod naszym nosem. A my nic nie wiedzieliśmy.
Najedliśmy się już wstydu przez Bin Ladena.
Nie możemy sobie pozwolić na więcej.
Ambasada dostała telefon z Białego Domu.
To żadna tajemnica, że stoi za tym generał Ansari.
I wiemy, że ktoś z ISI też jest w to zamieszany.
Generale, to poważna sprawa.
Zgadzam się. Nawet my nabieramy podejrzeń.
Sprawdzamy zapisy podróży naszych ludzi i agentów.
Dowiemy się, kto jest za to odpowiedzialny.
Pospieszcie się ze swoimi planami. Amerykanie na nas naciskają.
Grożą, że przestaną nam pomagać.
To wszystko. Dziękuję. Porozmawiajcie z sekretarzem stanu.
- Tak jest. - To wszystko. Dziękuję.
Generale Khurshid, proszę zaczekać.
Co się dzieje?
Przepraszam. Ale Faizana ukrył generał Ansari i jego ludzie.
Co robił pan przez ten czas?
Mógł pan chociaż pilnować Ansariego.
Szukamy go. Jak tylko opuści Beludżystan,
będziemy znali każdy jego ruch.
Ale to jego teren, jesteśmy ograniczeni.
Musimy jak najszybciej posprzątać ten bałagan.
A jeśli będziemy musieli pozbyć się Ansariego, by to zrobić?
To nie będzie takie proste.
Walczył za Pakistan.
Otrzymał odznaczenie Nishan-e-Haider.
Jest w bliskich stosunkach z najwyższymi rangą wojskowymi i ISI.
Dowiedz się, co go łączy z ISI.
Musimy być ostrożni.
Ładnie, mamo. Nigdy się tak nie stroiłaś do pracy.
Jadę do Lonavli na ważną konferencję.
Wrócę późno.
Jesteś wystarczająco duża, by pilnować domu.
I jego. Upilnuj go, żeby nie grał cały dzień.
To zadania z matmy. Na tablecie są nie tylko gry.
Ciocia Neelam zrobi wam jedzenie.
Zjedzcie wszystko. Żadnych fochów i marnowania jedzenia.
Nie zróbcie bałaganu, dobrze?
W górnej szufladzie macie przekąski.
Jasne.
Zapomniałam czegoś. Dhriti, otwórz.
- Atharv... - Idę.
Cześć, Atharv, prawda? Jestem Arvind.
Jest mama?
Mamo! Ktoś przyszedł.
Cześć.
- Cześć. - Wejdź. Cześć.
Młoda damo, ty musisz być Dhriti.
Kawa czy herbata?
Poproszę filtrowaną kawę, jeśli mogę.
Jasne jasne.
Pewnie. Nie idziecie do szkoły? Spóźnicie się.
- Wstawaj. Idziemy. - Mamo.
Wstawaj.
- Cześć. - Idź.
Dhriti? Śniadanie.
Kto to?
Mówiłam ci. Kolega.
Wyglądasz, jakbyś jechała na piknik, a nie na konferencję.
Mało słodzę.
Cholera. Wystraszyłeś mnie. Jak twoja córka?
Jest dużo lepiej.
Babcia zabrała ją do siebie.
Niech żyją babcie.
- Posłuchaj... - Proszę.
- Nikhil jedzie z Delhi. - Rozumiem.
Spotka się z nami na miejscu.
Jest tam start-upowy boot camp. Spotkamy się tam z inwestorem.
Boot camp?
Tak. Ci informatycy nie lubią słowa „konferencja”,
więc mówią na to „boot camp”. Brzmi fajniej.
Smakuje ci?
Prawdziwa filtrowana kawa.
Amerykanie nie kiwną nawet palcem.
Mają w dupie misję Zulfiqar i to, co grozi Indiom.
Proszę, chcę przesłuchać Faizana.
Nie mamy czasu, podobnie jak Moosa czy Sajid.
Obu wyszkolił Faizan.
Jeśli ktokolwiek wie, gdzie są i co planują, to Faizan.
To wyjątkowa prośba, Srikant.
To wyjątkowa sytuacja.
Nie możesz pojechać do Beludżystanu oficjalnie.
W porządku. Przynajmniej mogę nieoficjalnie.
A jeśli coś ci się stanie?
Nie wyciągnie mnie pan.
Popełniłem błędy,
przez które zginęli niewinni ludzie.
Tylko tak mogę je naprawić.
Życie moje czy kogoś innego nie jest warte więcej niż ich powstrzymanie.
Czuję, że planują coś tak strasznego,
że nie możemy sobie tego nawet wyobrazić.
Qazi to drań. To żałosne, że taki tchórz
jest premierem Pakistanu.
To on musiał doprowadzić CIA do Faizana.
Zależy mu tylko na podlizywaniu się białym.
Jego przydupas Khurshid nie lepszy.
Sugeruję rozpoczęcie fazy drugiej.
Co myślisz o Faizanie? Wygada się o misji Zulfiqar?
Faizan nie wie o niej prawie nic.
Ale może nas wskazać.
Znasz naszego premiera... Jak tylko się dowie,
zrobi wszystko, by nas powstrzymać.
Racja. Może to dobry czas. Jesteśmy gotowi?
Możemy rozpocząć fazę drugą w ciągu 48 godzin.
Sameer.
Misja niedługo dobiegnie końca.
Z pomocą Allaha się uda.
Odpowiedzialność za powodzenie misji spoczywa na mnie.
Samolot należy do pewnego faceta z Delhi.
To jeden z wielu biznesmenów pracujących w Afganistanie.
Będzie lądował w Kandaharze.
Wywiad przyśle tam Mustafę.
Mustafa zawiezie cię do Beludżystanu, podróż potrwa dwie godziny.
Srikant, pamiętaj, że działasz nieoficjalnie.
Jeśli cię złapią, jesteś zdany na siebie. Nie wyciągniemy cię.
Znam ryzyko.
Jesteś tego pewien? Możemy wydobyć informacje z Faizana w inny sposób.
Nie mamy na to czasu.
Powinienem był to zrobić wcześniej.
Powodzenia, Srikant.
LONAVLA - INDIE
- Dzień dobry. - Witamy na boot campie.
- Dzień dobry. - Dziękuję.
- Dzień dobry. - Witam panią.
- Państwa imiona? - Arvind i Suchitra.
Dobrze. Arvind i Suchitra.
- Pańska karta. - Dziękuję.
- I pani. - Dziękuję.
- Klucze. - Dzięki.
- Miłego pobytu. - Dziękujemy.
- Dziękujemy. Odświeżymy się? - Tak.
Nikhil chce zacząć od uwag wstępnych.
Dobrze, że jesteś. Tyle tu facetów, a ty stworzysz...
Arvind.
- Gotowa? - Tak.
- Dziękuję bardzo. - Przepraszam.
Nic się nie stało.
Wiesz co? Też powinieneś coś powiedzieć.
Nikhilowi zdarza się mówić zbyt technicznie.
Jesteś bardziej naturalny. Mówisz z wdziękiem.
Z wdziękiem? Jak miło. Dziękuję.
Jesteś wygadany i umiesz manipulować ludźmi.
Co za dwuznaczny komplement.
- Dziękuję. - Drobiazg.
KANDAHAR - AFGANISTAN
Masz.
Nazywasz się Fahd Ahmed.
Fahd Ahmed?
Zajmujesz się handlem przyprawami w Karaczi.
Jesteśmy partnerami. Jedziemy do Kwety w sprawach biznesowych.
- Jesteś z Mumbaju? - Tak.
Cudownie. Wspaniałe miasto.
Widziałem je na filmach.
Nigdy nie miałem okazji go odwiedzić.
Moje marzenie o podróży do Indii raczej się już nie ziści.
Od kiedy mieszkasz w Beludżystanie?
Od 17 lat.
Siedemnaście lat, Boże.
Jestem z Patiali, Jasmeet Singh.
Jasmeet Singh?
Zmieniłem nazwisko i przyjechałem podczas rebelii.
Chciałem wrócić po kilku latach.
Ciągle to odkładałem,
aż w końcu minęło 17 lat.
Teraz jestem Mustafą z Kwety.
Nie tęsknisz za domem, rodziną, miastem?
Jestem tu z rodziną, żoną i dziećmi.
Kilka lat temu zmarli moi rodzice. Nawet wtedy nie mogłem pojechać.
Nie każdemu odpowiada poświęcanie się za kraj.
U nas ludzie potrafią tylko gadać o patriotyzmie.
Nacjonaliści!
Zamieszkaliśmy tutaj, podoba nam się.
Nie mamy na kogo narzekać. Teraz to nasz dom.
Ale nawet w domu się boimy.
Jeśli dowiedzą się, kim jestem,
zarżną mnie jak psa.
Nie martw się, nic takiego się nie stanie.
A twoja rodzina?
Zobacz. Mali Avengersi.
Pośrodku jest Thanos.
Chwała Bogu.
Zarządzanie percepcją
jest równie trudne w dziedzinie zdrowia psychicznego.
Wzięliśmy pod uwagę koszt edukacji systemu wsparcia,
przyjaciół i rodziny,
na temat tego, jak radzić sobie z chorymi psychicznie.
Planujemy kampanie w mediach społecznościowych,
reklamy telewizyjne, programy pomocy,
wydarzenia na uczelniach. Bardzo liczymy na młodych influencerów.
Jakieś pytania?
Proszę śmiało pytać,
może coś jest niejasne?
Jedno jest pewne. Dziś na rynku
jest niewiele tego typu modeli. Robimy to z pasji,
ale też dlatego, że to rentowne.
Jakieś pytania?
Arvind...
Mogę coś dodać?
Jasne.
Na pewno?
Witam państwa. Nazywam się Suchitra lyer,
chciałabym dodać parę rzeczy do tego, co powiedział Nikhil.
Co radzimy innym, gdy dolega nam coś małego, spuchnięty palec,
bolący ząb, katar, kaszel?
Idź do lekarza.
Albo gdy ktoś ma chandrę.
Jest smutny, nie w humorze.
Co radzimy?
„Daj spokój, napijmy się”. Albo co gorsza:
„Dobry seks załatwi sprawę”.
Problem leży w tym, że nie dbamy o zdrowie psychiczne
tak jak o zdrowie fizyczne.
Jeśli problem leży w ciele, zawsze mamy rozwiązanie.
Ale czasami ktoś potrzebuje pomocy psychologicznej.
A wierzę, że wszyscy jej czasem potrzebujemy.
Wtedy nie wiemy, co robić. A nawet jeśli wiemy,
nie robimy nic, bojąc się, że inni nas wyśmieją.
Tu wkraczamy my.
Chcemy zapewnić nie tylko łatwy dostęp do pomocy,
ale i walczyć z tabu dotyczącym szukania tego typu pomocy.
Przez ostatnie 12 lat żyłam w swojej strefie komfortu.
Miałam bezpieczną, łatwą i sympatyczną pracę.
W ciągu jednej nocy zdecydowałam, że odejdę.
Dołączyłam do firmy, gdzie nic nie jest proste. Zero benefitów.
Żadnych pieniędzy.
Oczywiście na razie. Nie mamy nawet biura.
Pracowaliśmy we wszystkich kawiarniach poza Starbucksem.
Na razie nas nie stać.
Każde z nas jest przywiązane do tej firmy.
To dlatego,
że idea za nią stojąca jest tak piękna.
Dziękuję.
- Dobra robota. Było idealnie. - Zdrowie.
Zdrowie.
Wiecie co? Widziałem Priyanshu. Zaraz wracam.
Wszystkiego dobrego.
Tak.
- Jest bardzo podekscytowany. - Tak wygląda.
Posłuchaj.
Kiedy powiedziałaś, że chcesz coś dodać, wystraszyłem się.
Nie wiedziałem, co powiesz.
Ale jak już zaczęłaś, byłaś bezbłędna.
Gratulacje.
Nie wierzę, że to zrobiłam.
Podobało ci się?
Bardzo.
Atharva, wyłącz telewizor.
Czemu?
Oglądasz już godzinę, wystarczy!
Mamy iść na obiad do cioci Neelam.
Wstawaj. Idziemy.
Nie udawaj mamy.
Halo, mamo?
Jedliście już obiad?
- Właśnie idziemy. -Dopiero teraz?
Ciocia na was czeka, idźcie natychmiast.
Już idziemy.
Trochę się spóźnię.
Możecie nocować u cioci.
Nie. Będziemy spać tu.
Dobrze zamknij drzwi. Pamiętaj.
Długo ci zajmie powrót?
Na to wygląda.
Obiecuję, że będę tak szybko, jak się da. Dobrze?
Jasne. Ne martw się.
Dobrze. Pa.
JUŻ IDĘ
PUNKT KONTROLI GRANICZNEJ AFGANISTAN-PAKISTANU
Ja będę mówił. Ty udawaj, że śpisz.
Dokumenty?
Proszę.
Co panowie robili w Afganistanie?
Handlujemy przyprawami.
Co z nim? Halo?
Nie spał całą noc.
To mój partner. Jest z Karaczi.
Podejrzewają nas.
Mój kolega chce panów sprawdzić.
- Ma pan żonę? - Co?
Ma pan żonę?
Dwie.
Dwie, Boże!
Bierz.
Weź i kup obu coś w prezencie.
Jestem człowiekiem biznesu, mój czas jest ważniejszy niż pieniądze.
Byłoby miło, gdybyście się pospieszyli.
Niech jadą.
Dziękuję. Khuda Hafiz!
Co ty wyprawiasz? To był żołnierz, nie indyjski policjant.
Chciałeś go przekupić. A gdyby nas aresztował?
Łapówka działa wszędzie.
Widziałeś jego kolegę? Rozmawiał przez telefon,
a nie wybrał numeru. Chcieli nas nastraszyć.
Rozumiem.
Policjanci w Indiach czasem biorą w łapę,
ale nigdy nie zachowują się w tak głupi sposób.
Wiecie co? Udało nam się.
- Tak! - Udało nam się!
- Dobrze. - Dawać mi tu szampana. Kelner?
Co?
Czas świętować. Musimy.
Za Shrink Me.
- Zdrowie. - Wasze zdrowie.
Jeszcze jeden. Szampan.
- Cześć. - Dzięki.
- Sto lat, Sid. - Dzięki.
Co tam?
W końcu dotarłaś. Myślałem, że już nie przyjdziesz.
Prześpij się trochę. Wcześnie ruszamy. Chcę wrócić, zanim dzieci wstaną.
Hej.
Zobacz.
Spróbuj. Nie wiesz, co tracisz.
Wszystkiego trzeba spróbować.
Spróbuj raz, a potem sama będziesz o to prosić.
Spróbujesz?
- Spróbuj. - Powiedziałam „nie”.
Twoja strata.
Wracaj do domu. Nie wiem, po co cię zapraszałem. Frajerka z ciebie.
Idź!
Siostrzyczko.
Płaczesz?
Nie powiem mamie, że wyszłaś.
Atharv, idź sobie, proszę. Już wychodzę.
Nie płacz, proszę.
NIE ŚPISZ?
NIE!
WYGODNIE CI NA KANAPIE?
A MAM WYBÓR?
ŻARTOWAŁEM! NIE PRZEJMUJ SIĘ.
ZAJĘŁAM CAŁE ŁÓŻKO. ŹLE MI Z TYM.
WSZYSTKO GRA.
BYŁAŚ DZIŚ ŚWIETNA!
NIE MOGĘ SPAĆ!
JA TEŻ NIE.
CIA trzyma Faizana w kryjówce w tym mieście.
Pilnuje go 5000 ludzi.
To miejsce jest trzymane w tajemnicy.
A ci, o których wspomniałem?
Są w drodze, niedługo będą.
Musimy trochę zaczekać.
Poczekamy tutaj. Nasz oddział pojawi się rano.
Hej, skarbie. Co się stało?
Urodził się jako małpka, prawda?
Tak. Miał nawet długi ogon.
Chirurg ledwo go usunął.
Musisz mieć jakieś zdjęcia z tego okresu.
Oczywiście, że mam. Pokażę ci.
Przestań.
- Hej, Suchi. - Hej.
Wszystko gra?
Co u dzieci? Jak się masz?
U dzieci w porządku.
Powiedz, co u ciebie.
- Co się dzieje? -Wszystko gra.
Zwykła papierkowa robota.
Kiedy wracasz?
Chcę wrócić tak szybko, jak mogę. Ale... Zobaczymy.
W domu wszystko gra?
Tak, wszystko w porządku.
Nie przejmuj się.
Skup się na pracy, to ważne.
Skończ wszystko i wracaj...
Sri,
tak szybko, jak możesz.
Są.
Muszę iść, dobrze?
Dziękuję.
Halo?
Co się dzieje?
Halo?
- Rozwiąż go. - Kim jesteś? Czemu...
Nie ma czasu na gadanie. Uciekamy, zanim ktoś się dowie.
Idziemy.
Faizan, spadamy.
Uratowaliście mnie, dziękuję. Pakistańskie wojsko?
Jesteśmy z ISI.
Sam premier obmyślił ten plan.
Premier?
Faizan, słuchaj uważnie.
Nie mieliśmy pojęcia, że jesteś w Pakistanie.
A tym bardziej że cię złapali.
Co za wstyd dla premiera.
Pakistan ma już wystarczająco złą reputację.
A kiedy wszyscy dowiedzą się, że ukrywaliśmy terrorystę,
jeszcze bardziej nas znieważą.
Wszystkie kraje wpiszą nas na czarną listę.
Podążałem tylko za świętym...
Przestań pieprzyć!
Taką gadkę zostaw rekrutom.
Nie służysz Bogu, tylko amerykańskim dolarom.
- Ale... - Cicho!
Nic nie rozumiesz! Do naszego premiera
zadzwonił premier Indii i zagroził wypowiedzeniem wojny!
Wysłałeś dwóch chłopaków na misję do Indii?
- Na misję... - Na misję Zulfiqar.
Słuchaj, masz dwie opcje.
Powiedz tym dwóm, by natychmiast wszystko przerwali
i powiedzieli, gdzie są.
Na końcu tunelu czeka na ciebie samochód.
Zabiorą cię prosto na lotnisko.
Masz tu saudyjski paszport i bilet.
Prezent pożegnalny od premiera.
Wiemy, że przelewasz całą kasę
na tajne konto w Arabii Saudyjskiej.
Pożegnaj się z Pakistanem, czeka cię spokojne życie.
Inaczej skończysz w nieoznakowanym grobie w Pakistanie.
Nie chcemy, by Pakistan przez ciebie tracił twarz.
Co zrobisz?
Mogę polecieć do Sudanu? Nie lubię klimatu Arabii.
Wolisz klimat Sudanu?
Co to za jedni?
Zabiorą cię na lotnisko.
Sukinsyn!
Gnida! Zdradziliście mnie! Dorwę was!
Gnidy!
Obyś dostał, co chciałeś.
Coś tam mam. Dziękuję za twoją pomoc, Bruce.
Do usług, Srikant.
Moosa i Sajid byli szkoleni przez Faizana.
Kilka lat temu Lashkar-i-Toiba
zdobyła zapas gazu paraliżującego.
Później przejęło go ISI.
Major Sameer i Ansari nakreślili tajny plan, misję Zulfiqar.
W ciągu kilku lat pomału szmuglowali gaz w małych ilościach
przez granicę, do Kaszmiru.
Obecnie cały zapas jest w kryjówce w Kaszmirze.
Według pierwotnego planu Moosa i Asif mieli trafić do Indii,
Asif miał przewieźć gaz z Kaszmiru do Delhi,
a Moosa miał zrobić bombę.
Kiedy Asifa złapano, Faizan wybrał do tego zadania Sajida.
Sajid jest o wiele bardziej niebezpieczny i inteligentny.
O ile się nie mylę,
w tej chwili Sajid wiezie gaz do Delhi,
a Moosa gdzieś się ukrywa.
Obaj spotkają się w Delhi.
Atak przy użyciu gazu paraliżującego w Delhi.
- Tragedia. -Tak jest.
Tym razem nie planują ataku terrorystycznego jak ten 26 listopada
czy atak na parlament, o które w końcu oskarżono
niezależne komórki terrorystyczne.
Atak przy użyciu gazu to wypowiedzenie wojny.
To niemożliwe bez wsparcia ze strony rządu.
To oznacza, że rząd indyjski będzie musiał pójść na wojnę z Pakistanem.
Dzięki temu generał Ansari będzie mógł zrobić zamach stanu.
W końcu przejmie rządy w Pakistanie.
Major Sameer ma wszystkie informacje.
Myślę, że powinniśmy wprowadzić w sprawę rząd Pakistanu.
Musimy współpracować.
Jeśli misja się powiedzie,
katastrofa czeka oba kraje.
Dobra robota.
Tak, dobra robota.
Dziękuję.
Dziękuję za cierpliwość. Łączę pana z panem premierem.
Dziękuję.
Dzień dobry, panie Kulkarni.
Dzień dobry.
Poinformowano mnie pokrótce o powadze sytuacji.
Mam tylko jedno pytanie.
Proszę o prostą i jasną odpowiedź.
Czy ci ludzie naprawdę mają gaz paraliżujący?
Tak.
Panie Kulkarni, nie możemy teraz pozwolić sobie na wojnę.
Ale jeśli zaatakują przy użyciu gazu,
będziemy zmuszeni wziąć odwet.
Będziemy musieli walczyć z Pakistanem, mimo iż nie chcemy.
Potrzebuję rozwiązania. Proszę mi powiedzieć, co mogę zrobić.
Musi porozmawiać pan z premierem Pakistanu.
Przekonać go, by powstrzymał swoich ludzi.
I by dał nam potrzebne informacje.
Jak bardzo jest pan pewien swoich informacji?
W Beludżystanie jest teraz jeden z naszych agentów.
Ufam mu całkowicie.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ